เส้นผ่านศูนย์กลางหมายถึงเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในของหนังยางเมื่อไม่ได้ยืดออก.

โดยทั่วไปจะใช้เส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่าการรวมกลุ่มแบบเบาและของชิ้นเล็กๆในขณะที่เส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าจะเหมาะสำหรับบรรจุภัณฑ์ขนาดใหญ่หรือการรวมกลุ่มอุตสาหกรรม.

เส้นผ่านศูนย์กลางของหนังยางโดยทั่วไปมีตั้งแต่12 มม. ถึงมากกว่า 300 มมขึ้นอยู่กับแอปพลิเคชัน

การวัดทั่วไปอีกประการหนึ่งที่ใช้ในอุตสาหกรรมหนังยางคือความยาวพับเรียกอีกอย่างว่าความยาวเลย์แฟลต (LFL).

การวัดนี้หมายถึงความยาวของหนังยางเมื่อพับครึ่งและวางราบ.

ตัวอย่างเช่น:

เส้นรอบรูป=ความยาวพับ × 2

ผู้ซื้อจำนวนมากชอบใช้แอลเอฟแอลเพราะวัดและเปรียบเทียบขนาดหนังยางแต่ละขนาดได้ง่ายกว่า

ความกว้างหมายถึงความกว้างเรียบของหนังยาง.

แถบยางที่กว้างกว่ามักให้:

สัมผัสพื้นผิวได้ดีขึ้น

แรงยึดเกาะที่สูงขึ้น

มีเสถียรภาพมากขึ้นเมื่อรวมกลุ่มผลิตภัณฑ์

ความกว้างของหนังยางโดยทั่วไปมีตั้งแต่1 มม. ถึง 20 มม. หรือกว้างกว่าขึ้นอยู่กับการออกแบบ

มักใช้หนังยางหน้ากว้างสำหรับบรรจุภัณฑ์สำหรับงานหนักและการใช้งานทางอุตสาหกรรม.

ความหนาเป็นตัวกำหนดความแข็งแรงและความทนทานของหนังยาง

โดยทั่วไปแล้วหนังยางที่หนากว่าจะมี:

ความต้านทานแรงดึงที่สูงขึ้น

ต้านทานการแตกหักได้ดีขึ้น

อายุการใช้งานยาวนานขึ้น

ความหนาของหนังยางโดยทั่วไปจะมีตั้งแต่1 มม. ถึง 3 มมแต่สามารถปรับเปลี่ยนได้ขึ้นอยู่กับความต้องการของลูกค้า